İkinci Bahar Arayışları

Bu yazımı, birbirlerinden bağımsız olarak yazdıkları,

"Sıra Dışı Yaşam Becerileri" ve "Her Şey Seninle Başlar"

adlı olağanüstü kitaplarıyla hayatıma yaptıkları

yine olağanüstü olumlu katkı nedeniyle sırasıyla

Melih Arat ve Mümin Sekman'a armağan ediyorum.

Batı toplumlarında bir zaman dilimi olarak haftanın önemli bir planlama aracı olduğunu takvim ve ajandalarda hafta numaralarının (yılın kaçıncı haftası olduğu) doğru bir şekilde belirtilmesinden anlıyorum.

Çalıştığım uluslararası şirketlerde de pek çok aktivite haftalık planlamaya ve hafta no’ya dayanmaktaydı. ( Haftalık Plan, Haftalık Rapor, bütçe sürecinin 32. hafta başlamasının planlanması gibi).

Bizim kültürümüzde ise, ay ve günün daha önemli olduğunu anlıyorum (yıl ise sanki hiç önemli değil gibi). Okullardaki öğretim planlaması ve sanayideki üretim planlaması vb. dışında, bence birim olarak haftaya fazla önem vermiyoruz.

Niyedir anlayamadım, yerli kuruluşların bastırdığı pek çok yıllık takvimde ya hafta no’ları yeralmaz ya da uluslararası kuruluşların takvimlerindeki hafta no’larıyla birbirini tutmaz. ( 2007 yılı için bu tür yanlışlıklar mümkün olmadı, çünkü 1 Ocak Pazartesi gününe denk geldi).

Gerek çalışma hayatı, gerekse kişisel hayatım açısından baktığımda ise hafta çok önemli bir zaman birimi. Gün daha kısa, daha çabuk geçiyor. Ay ise çok daha uzun ve örneğin “Ayın 10 gününde akşamları spor yapayım, 10 gününü çocuklarıma ayırayım, 9 gününde sevgilimle beraber olayım” gibi bir planlama genel olarak mümkün ise de tam olarak uygulanması yeterince kısa vadeli olmaması nedeniyle mümkün değil.

Hafta ise, planlama için yeterince uzun, uygulama ve sonuçları ölçüp gerekli düzenlemeleri/değişiklikleri yapma açısından yeterince kısa.

Yani gelecek haftanın bir akşamında sevgiliyle yemek, iki akşamı kızımla vakit geçirmek, bir akşamı arkadaşlarla tartışma toplantısı vs. hem planlama için yeterince esnek (birinde sorun çıkarsa, diğer aktivite ile yerini değiştirmek) ve hem de sürenin sonunda ulaşılan sonucu net olarak ölçebilmek için yeterince uzun. Eh diyelim bu hafta planladıklarımızdan bir kısmı olmadı, izleyen hafta ne güne duruyor ?

Yakın zamanda, haftaya hakettiği önemi vermek üzere kendi çapım ve çevremde bir uygulama başlattım: Her Pazartesi sabahı, sevdiğim arkadaşlarıma “İyi haftalar” dileyen bir e-mail  yolluyorum. Bunun amacı, yeni bir haftanın ( fırsatlar, sorunlar, çözümler) başladığını kendime ve onlara hatırlatırken genel olarak hafta başı ve günün başlangıcında sahip olduğum pozitif enerjiyi paylaşmak.

Mesajı alan arkadaşlarımdan gelen yanıtlardan, bu olayın hoşlarına gittiğini anlıyorum.

(Aslına bakarsanız, mesajıma yanıt vermemeyi adet haline getirenlere izleyen haftalarda yeni mesaj yollamıyorum. Herkesin biraz emek sarfetmesi gerek değil mi ?).

İyi haftalar Türkiye...